Ενδοσχολική βία

Loading...

17 Σεπ 2015

Μια αλήθεια που όλοι οφείλουμε ν'ακούσουμε!

ΜΙΑ ΑΣΧΗΜΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΓΟΝΙΕ....

Πας στη δουλειά το πρωί, και το αφεντικό σου σε ταπεινώνει μπροστά σ’ όλους τους συνεργάτες σου. Κι εσύ δε λες τίποτα, την έχεις τόσο ανάγκη αυτή τη δουλειά. Μιλάς με τη μάνα σου στο τηλέφωνο, και αρχίζει πάλι να σου λέει για τα λάθη σου, και πως ποτέ δεν την άκουσες, κι αν την άκουγες όλα τώρα θα ‘ταν μια χαρά. Κι εσύ της απαντάς ένα βιαστικό «έχεις δίκιο» για να την κλείσεις όσο γίνεται πιο γρήγορα.



Γυρνάς στο σπίτι, κι ο άντρας σου αρχίζει και γκρινιάζει γιατί πάλι δεν έχει να φάει κάτι της προκοπής, και ψάχνει τόση ώρα και τις κάλτσες του και δεν τις βρίσκει. Κι εσύ τον ακούς, αλλά είσαι τόσο κουρασμένη για να απαντήσεις και να τσακωθείς.



Και μετά εμφανίζεται το παιδί. Το μικρό σου το παιδί, που δε σ’ έχει δει καθόλου όλη μέρα. Κι αρχίζει να χοροπηδά πάνω σου, και θέλει να παίξετε, και θέλει να σου δείξει και να σου πει όλα αυτά που έκανε, και από τη χαρά και την έντασή του πέφτει και γλιστράει, παίρνει κι ένα τραπεζάκι παρέα, και πάρ’ το κάτω και το βάζο της νονάς.  Και ξαφνικά το παιδί σου μεταμορφώνεται στο διευθυντή σου. Κι ακούει όλα αυτά που δεν είχες τα κότσια να του ξεστομίσεις το πρωί, που ποιος νομίζει ότι είναι που μπορεί να φέρεται έτσι χωρίς να υπολογίζει τον άλλον.



Ξαφνικά το παιδί σου γίνεται και η μάνα σου, κι ακούει όλα αυτά που θες τόσα χρόνια να της πεις, που σε έχει ζαλίσει με τα κηρύγματά της και δεν αντέχεις άλλο να την ακούς. Και γίνεται κι ο άντρας σου, αυτός ο άντρας που άλλαξε τόσο πολύ τον τελευταίο καιρό κι είναι ανυπόφορος, κι απίστευτα κουραστικός, που δεν μπορείς ούτε να τον βλέπεις.



Το παιδί σου, ο σάκος του μποξ. Για όλα αυτά που δεν έχεις τολμήσει να πεις, για όλα αυτά που δεν μπορείς να αλλάξεις. Γιατί το παιδί είναι αδύναμο, είναι εύκολο να αναμετρηθείς με το παιδί, αλλά δύσκολο με τους ενήλικες και τα προβλήματά σου. Και το παιδί σου, μαθαίνει να κουβαλά με υπομονή όλα σου τα βάρη, όλα σου τα ξεσπάσματα, είναι πάντα εκεί, έτοιμο να σε ξαλαφρώσει. Γιατί σ’ αγαπάει πολύ. Και δίνει για σένα, ολάκερη την παιδική του ηλικία.



Την επόμενη φορά που θα φωνάξεις στο παιδί, σκέψου σε ποιον φωνάζεις πραγματικά. Και θυμήσου ότι μπορεί να είναι ένα παιδί, αλλά έχει δικαιώματα στη ζωή. Έχει δικαίωμα να ζήσει χωρίς φωνές, με αξιοπρέπεια, με αγάπη άνευ όρων, με αναγνώριση της μοναδικής του αξίας, και με πολλές αγκαλιές. Έχει τα ίδια δικαιώματα με σένα!

15 Σεπ 2015

Ο ιδανικός γονιός....

Ο ιδανικός γονιός,
είναι αυτός που γίνεται γέφυρα
για να περάσει αντιπέρα το παιδί -
κι όταν πια του διευκολύνει το πέρασμα,
αφήνεται χαρούμενα να γκρεμιστεί,
ενθαρρύνοντας το παιδί να φτιάξει τις δικές του γέφυρες!

10 Σεπ 2015

Ένα παιδί έχει κάτι να μας θυμίσει....

Θέλω να με ακούς, χωρίς να με κρίνεις 
Θέλω τη γνώμη σου, χωρίς συμβουλές
Θέλω να με εμπιστεύεσαι, χωρίς απαιτήσεις
Θέλω τη βοήθειά σου, κι όχι ν΄ αποφασίζεις για μένα
Θέλω να με προσέχεις, χωρίς να με ακυρώνεις
Θέλω να με κοιτάς, χωρίς να προβάλεις τον εαυτό σου σε μένα
Θέλω να μ΄ αγκαλιάζεις, χωρίς να με κάνεις να ασφυκτιώ
Θέλω να μου δίνεις ζωντάνια, χωρίς να με σπρώχνεις
Θέλω να με υποστηρίζεις, χωρίς να με φορτώνεσαι
Θέλω να με προστατεύεις, χωρίς ψέματα
Θέλω να με πλησιάζεις, χωρίς να εισβάλλεις
Θέλω να ξέρεις τις πλευρές μου που σε ενοχλούν.
Να τις αποδέχεσαι και να μην προσπαθείς να τις αλλάξεις
Θέλω να ξέρεις...
πως έτσι θα μπορείς να  βασίζεσαι πάνω μου...
χωρίς όρους!

9 Σεπ 2015

Ένα παιδί μας θυμίζει τον πραγματικό μας ρόλο

"Άκουσε με"

Όταν σου ζητάω να με ακούσεις κι εσύ αρχίζεις να μου δίνεις συμβουλές,
δεν κάνεις αυτό που σου ζητάω.
Όταν σου ζητάω να με ακούσεις κι εσύ μου λες πως δεν πρέπει να αισθάνομαι έτσι,
ποδοπατείς τα αισθήματα μου.
Όταν σου ζητάω να με ακούσεις κι εσύ ψάχνεις για λύσεις στο πρόβλημα μου, όσο κι αν σου φαίνεται παράξενο, με απογοητεύεις.
Άκουσε με, μόνο αυτό σου ζητάω. Άκουσε με. Μην μου μιλάς, μην κάνεις πράγματα για μένα, μην ψάχνεις λύσεις, μην με παρηγορείς, δεν είναι αυτό που θέλω - απλά άκουσε με.
Μπορώ να τα καταφέρω και μόνος μου. Δεν είμαι ανήμπορος. Ίσως αποθαρρημένος και διστακτικός, αλλά, όχι ανήμπορος.
Όταν εσύ κάνεις όσα μπορώ και θέλω να κάνω μόνος μου, το μόνο που καταφέρνεις είναι να με ακυρώσεις.
Όταν όμως αποδεχθείς ότι αισθάνομαι, όσο παράλογο κι αν είναι το συναίσθημα μου,
τότε μόνο μπορώ να προχωρήσω και να εξελιχθώ. Μόνο τότε μπορώ να καταλάβω τι κρύβουν οι παραλογισμοί μου - κι όταν πια αυτό το αποσαφηνίσω, οι απαντήσεις θα γίνουν ξεκάθαρες για μένα και δεν θα χρειάζομαι πια συμβουλές. Τα παράλογα συναισθήματα, δεν είναι πια παράλογα,
αρκεί να καταλάβεις τι κρύβουν.
Γι' αυτό σε παρακαλώ, άκουσε με. Κι αν θέλεις να μιλήσεις, περίμενε λίγο.....και τότε εγώ, θα ακούσω εσένα.